Türkçe Eğitiminde Motivasyonu Arttırmaya Yönelik Uygulamalar / Practices Toward Enhancing Motivation in Turkish Language Education

Duygu Uçgun
2.960 895

Öz


ÖZET

İnsanın iletişim sürecinde karşısındaki kişiyle düşünce alışverişinde bulunması dil kazanımları yoluyla olur. Bu yönüyle dil, aynı zamanda bütün öğrenme alanlarının da aracı durumundadır. Türkçe öğretmenlerinin bu bilinçle hareket etmesi, Türkçenin kurallarını sezdirme ve benimsetme noktasında öğrencilerinin ilgisini bu konulara yoğunlaştırabilmek için gayret göstermesi gerekir. Bu çalışmada “motivasyon” kavramı üzerinde durulmuş, literatür tarama yöntemiyle Türkçe öğretiminde motivasyonu artırmaya yönelik uygulamalar incelenmiş ve bunların derste daha etkili bir şekilde kullanılabilmesi amacıyla bazı önerilerde bulunulmuştur. 

 Anahtar Kelimeler: Dil, öğrenme, Türkçe eğitimi, motivasyon.

 

ABSTRACT

Through communication, people exchange their opinions with others by language acquisition. By this mean, language is also an instrument for all learning fields.  Turkish teachers are required to behave consciously and pay attention to attract their students' interest to Turkish language rules and teach them. In this study, as a concept “motivation” is emphasized, applications aimed at providing motivation through Turkish teaching process have been analyzed through literature survey and suggestions for using them more effectively have been argued.

 Keywords: Language, learning, Turkish language education, motivation.

 


Anahtar kelimeler


Dil, öğrenme, Türkçe eğitimi, motivasyon.

Tam metin:

PDF


Referanslar


Akbaba, S. (2006). Eğitimde Motivasyon. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 343-361.

Akyol, H. (2007). Okuma. İlköğretimde Türkçe Öğretimi. Editörler: Ahmet KIRKKILIÇ, Hayati AKYOL. Ankara: PegemA Yayıncılık.

Arıkıl, G. ve Yorgancı, B. (2012). Öğretmenlerin, Öğretmen Adaylarının ve Öğrencilerin Motivasyonu Algılama Farklılıkları. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Niğde Üniversitesi, Eğitim Fakültesi.

Aslan, E. B. (2011). İlköğretim I. Kademe Görsel Sanatlar Uygulamalarında Motivasyonun Yeri ve Önemi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.

Ayyıldız, N. (2010). Coğrafya Öğretiminde Karikatür Materyali Kullanımının Öğrenci Başarısına Etkisi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Bandura, A. (2006). Guide for Constructing Self-Efficacy Scales. Self-Efficacy Beliefs of Adolescents. 307-337.

Binyazar, A. (1983). Ana Dili Öğretiminde Yazınsal Alanlara Açılım. Türk Dili, Dil Öğretim Özel Sayısı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, XLVII (379-380), 57-7

Coşkun, E. (2007). Yazma Eğitimi. İlköğretimde Türkçe Öğretimi. Editörler: Ahmet KIRKKILIÇ, Hayati AKYOL. Ankara: PegemA Yayıncılık.

Cüceloğlu, D. (1996). İnsan ve Davranışı, Psikolojinin Temel Kavramları. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Çalışır, F. (2011). Hayat Bilgisi Dersinde Karikatürlerle Öğretimin Öğrenci Başarısına Etkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Deniz, K. (2008). Etkili İletişim. Üniversiteler İçin Dil ve Anlatım. Editör: Dr. Serdar ODACI. Konya: Tablet Yayınları.

Eryılmaz, A. (2013). Okulda Motivasyon ve Amotivasyon: “Derse Katılmada Öğretmenden Beklentiler Ölçeği’nin” Geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (25), 1-18.

Firengiz, M. (1988). Türkçe Eğitim ve Öğretiminde Önemli Dört İlke. Türk Dilinin Öğretimi Toplantısı. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları: (160), 91-108.

Güner, G. (2004). Türkçe Kompozisyon Öğretiminde (İlköğretimin II. Basamağı) Yazma Öncesinde Yapılabilecek Bazı Etkinlikler. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. (17). 225-230.

Güneş, F. (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel Yayınları.

Kavcar, C., Sever, S., Oğuzkan, F.. (1998). Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri İçin Türkçe Öğretimi. Ankara: Engin Yayınevi.

Maddux, J. E. (2002). Self-Efficacy: The Power of Believing You Can. Handbook of Positive Psychology. Editors: C. R. SNYDER, Shane J. LOPEZ. 277-288. Oruç, Ş. (2010). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Mizah Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarılarına ve Tutumlarına Etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (3), 56-73.

Özbay, M. (2005). Bir Dil Becerisi Olarak Dinleme Eğitimi. Ankara: Akçağ Yayınları.

Özbay, M. (2006a). Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri-I. Ankara: Öncü Basımevi.

Özbay, M. (2006b). Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri-II. Ankara: Öncü Basımevi.

Özdemir, E. (1983). Ana Dili Olarak Türkçe Öğretimi. Türk Dili, Dil Öğretim Özel Sayısı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, XLVII (379-380), 18-35.

Pajares, F. (2003). Self-efficacy beliefs, motivation, and achievement in writing: a review of the literature. Reading&Writing Quarterly, 19, 139-158.

Palaz, T. (2010). İlköğretim 8. Sınıf Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük Dersinde Karikatür Kullanmanın Öğrenci Başarısına ve Derse Karşı Tutumuna Etkisi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Pintrich, P. R. (2003). A Motivational Science Perspective on the Role of Student Motivation in Learning and Teaching Contexts. Journal of Educational Psychology. 4 (95). 667–686.

Seyis, S. (2011). Ortaöğretim Öğrencilerinin Motivasyonları ve Duygusal Zekâları ile Akademik Başarıları Arasındaki İlişki. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trabzon.

Şahbaz, N. K. (2004). Zaman Yönetimi ve Türkçe Eğitimi. XII. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildiriler. Ankara, IV, 2785–2800.

Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and Academic Motivation. Educational Psychologist, 26, 207-231.

Tufan, A. (2011). Çoklu Zekâ Kuramına Göre Matematik Alanında Hazırlanan Bir Eğitim Yazılımının Öğrencilerin Akademik Başarılarına ve Motivasyonlarına Etkisi, Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.

TDK (Türk Dil Kurumu). (2005). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Uçgun, D. (July 2011). The study on the writing anxiety levels of primary school 6, 7 and 8th year students in terms of several variables. Educational Research and Reviews Vol. 6 (7), pp. 542-547

Ulusoy, A. (2007). Güdülenme. Eğitim Psikolojisi. Editör: Prof. Dr. Ayten ULUSOY. Ankara: Anı Yayıncılık.

Ünal, F., Bursalı, H. (2013). Türkçe Öğretmenlerinin Motivasyon Faktörlerine İlişkin Görüşleri. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, Issue 5, 7-16.

Üner, İ. (2009). İlköğretim Okullarında Karikatürle Öğrenmenin Öğrencilerin Başarı ve Tutum Düzeylerine Etkisi. Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Wigfield, A., Guthrie, J. T. (1997). Relations of Children’s Motivation for Reading to the Amount and Breadth of Their Reading. Journal of Educational Psychology. 3 (89), 420-432.

Yalçın, A. (2002). Türkçe Öğretim Yöntemleri, Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Akçağ Yayınları.

Zimmerman, B. J. (2000). Self-Efficacy: An Essential Motive to Learn. Contemporary Educational Psychology, 25, 82-91.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.