Yapılandırmacı Yaklaşımla Dil Bilgisi Öğretimi

Firdevs Güneş
11.609 2.936

Öz


Dünyamızda çoğu ülkede dil öğretiminde yapılandırıcı yaklaşım uygulanmaktadır. Bu yaklaşım gereği dil bilgisi öğretiminde yeni dil bilgisi, beceri ve etkinlik yaklaşımı, tümevarım modeli ve sezdirme yöntemi kullanılmaktadır.Dil bilgisi ayrı bir ders olarak değil dil öğrenme alanlarının içinde ele alınmaktadır. Sezdirme yöntemiyle dilin soyut kurallarını ezberlemeye değil, öğrencinin dil ve zihinsel becerilerini geliştirmeye ağırlık verilmektedir. Öğrencilerin dil kurallarını bilimsel bilgiler gibi çeşitli deneysel  etkinliklerle keşfederek öğrenmeleri amaçlanmaktadır. Öğrencilerin dilin işlev ve kuralları ile mantığını iyi öğrenerek bunları okuma ve yazma çalışmalarında kullanması öngörülmektedir. Sezdirme yöntemiyle dil bilgisi öğretimi, sunuş, olayı gözleme, kural ve hipotez oluşturma, alıştırma yapma ve uygulamaya aktarma olmak üzere altı aşamada gerçekleştirilmektedir. Bu süreçte  öğrencilere önce açıklama yapılmakta, ardından dil olayı gözlenmekte, gözlemlerden kural veya hipotezler oluşturulmakta, sınıflama yapılmakta, öğrenilenler çeşitli alıştırmalarla geliştirilmekte, zihinde yapılandırılarak uygulamaya aktarılmaktadır. Somuttan soyuta, özelden genele, değişimden kurala doğru ilerlenen bu yöntemde çeşitli etkinliklerle dil bilgisi öğretilmektedir. Ülkemizde de aynı yaklaşımlar uygulanmaktadır. Dil bilgisi, 2005  Türkçe (1-5 Sınıflar) Öğretim Programında  ayrı bir ders  olarak değil, Türkçe dersinin dil öğrenme alanlarıyla birlikte ele alınmakta, dil bilgisi kural ve ilkelerinin sezdirilerek öğretilmesi öngörülmektedir.

Anahtar Kelimeler: dil bilgisi öğretimi, yapılandırıcı yaklaşım , sezdirme yöntemi


Anahtar kelimeler


dil bilgisi öğretimi, yapılandırıcı yaklaşım , sezdirme yöntemi,

Tam metin:

PDF


Referanslar


Alamargot, D. (2001). L’acquisition des connaissances. In C. Golder, D. Gaonac’h (Eds.). Enseigner à des adolescents. Manuel de Psychologie. Coll. Profession Enseignant. Hachette Education.

Baratte, F. M.(2010). Grammaire 2009/2010, La grammaire scolaire,netia59a.aclille.fr/va.../1grammaire_MFB.doc

Basque, J. (1999). L’İnfluence du Béhaviorisme, du Cognitivisme et du Constructivisme sur le Design Pédagogique. Actes du XIIe Colloque du CIPTE, Montréal.

Basque, J. R. ve J. Winer,L. (1998).Une approche pédagogique pour l’école informatisée. École informatisée Clés en main du Québec.

Bentolila, A. (2006).Rapport de Mission sur l’enseignement de la Grammaire. Université Paris 5 – Sorbonne.

Besse, H. ve Porquier, R. (1991). Grammaire et didactique des langues. Didier, Paris.

Bissonnette, S. ve Richard, M. (2001). Comment construire des compétences en classe. Chenelière/Mac Graw-Hill.

Chartrand, S.-G. (1996). Pour un nouvel enseignement de la grammaire. Collectif sous la direction de Suzanne-G. Chartrand, Editions.Logiques: Québec.

Chartrand, S.-G. (1995). Enseigner la grammaire autrement : animer des démarches actives de découverte. Québec français, 99, 32-35.

Cuq, J.-P. (2003) . Le dictionnaire de didactique du français langue étrangère et second. CLE International, Paris.

Groupe Dépermentale Maitrise de la langue (2008). Enseigner la grammaire a l’ecole Primaire. Le Raport de Éducation Nationale. Académie Montpellier,İnspection Académique Gardé,France.

Guay, M. (2011). Grammaire traditionnelle ou nouvelle grammaire? Une fausse question, un vrai débat, 8(1),18.

Güneş, F. (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel Yayınları.

Güneş, F. (2013). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Ankara: PegemA Yayınları.

Labédie, G. ve Amossé, G.(2001). Constructivisme ou socio-constructivisme?. Pädagogisches Institut der deutschen Sprachgruppe, Bozen DDEC de Nantes. MEB.Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2005). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu. Ankara: MEB Basımevi.

Mpanzu, M. (2011). Quelques Principes Propres A La Didactique De La Grammaire Des Langues Etrangères. Atelier pédagogique, PUNIV 8070, Cacuaco /Luanda.

Nguyen, Q. T. (2003). Enseigner la grammaire aujourd'hui. Formation et autoformation des enseignants de français,Université nationale de Hanoi.

Perrenoud, P. (2004). Evaluer les compétences, la revue de l’Educateur. Mars,Paris Poulin, D. (1980). Grammaire traditionnelle et Grammaire nouvelle, ou de l'analyse logique à l'analyse structurale. 32 Québec français Décembre, http://id.erudit.org/iderudit/57201ac

Puren, C. (2004). L’evolutıon Historique Des Approches En Didactique Des Langues- Cultures ou Comment Faire L’unite Des « Unites Didactiques ». Congrès Annuel de l’Association pour la Diffusion de l’Allemand en France (ADEAF), École Supérieure de Commerce de Clermont-Ferrand, 2-3 Novembre 2004, France.

Roland, J.-C. (2005). Pourquoi, quand, comment ... "faire" de la grammaire dans un cours de FLE ? (http://www.edufle.net.)

Tardif, J. (1997). Pour un enseignement stratégique. Montréal : Editions Logiques. Vargas, C. (2003). La grammaire scolaire en France à l’aube du XXVe siècle, Québec français, n° 129, 2003, p. 69-72.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.