How are We Persuaded? Persuasive Text and Structure / Nasıl İkna Ediliyoruz? İkna Edici Metin ve Yapısı

Mehmet KURUDAYIOĞLU, Eren YILMAZ
3.586 932

Öz


İkna kelimelerle, görsellerle, çeşitli yöntem, teknik ve stratejilerle insanların inançlarını, düşüncelerini, davranışlarını, motivasyonlarını, arzu ve isteklerini etkilemek şeklinde tanımlanabilir.  21.y.y.'da en çok kullanılan ikna türlerinden olan ikna edici metinler, yazarın belli bir bakış açısını, düşünceyi veya önermeyi benimseyerek, muhatabını bu yönde ikna etmeye çalıştığı bir metin türüdür. İkna edici metin yapısını giriş, önerme, ana argümanlar, yardımcı argümanlar, karşı önerme ve sonuç birimleri oluşturur. Ortaya konulan bu yapı ilkokul, ortaokul, lise ve üniversite düzeyinde öğrencilere ders olarak verilip, ikna edici metinler üzerinde analiz çalışmaları yaptırılabilir. Bu metin türünün öğretimi Türkçe derslerinde ilkokuldan itibaren diğer eğitim kademelerinde yapılabilir

Anahtar kelimeler


İkna, ikna edici metin, metin yapısı.

Tam metin:

PDF


Referanslar


ACARA (The Australian Curriculum Assessment and Reporting Authority). (2011). The National Assesment Program-Literacy and Numeracy. Persuasive writing marking guide. Sydney: ACARA.

Akyol, H. (2012). Türkçe Öğretim Yöntemleri. Ankara: Kök Yayıncılık.

Aldağ, H. (2005). Düşünme aracı olarak metinsel ve metinsel-grafiksel tartışma yazılımının tartışma becerilerinin geliştirilmesine etkisi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Altun, A. (2011). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar. Sosyal Bilgiler Derslerinde Bir Medya Okuryazarlığı Eğitim Uygulaması: "Propaganda Farkındalığı Geliştirme". Pegem Akademi.

Aristoteles. (2013). Retorik (M. H. Doğan, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Atabek, N. (2012). Medya ve İletişim. Medya, Siyaset, Propaganda. Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Bal, M. (2009) Aristotoles'e Göre Retorik. Özne 11-12. Kitap.

Blackawton, P. S., Airzee, S., Allen, A., Baker, S., Berrow, A., Blair, C., ... & Lotto, R. B. (2011). Blackawton bees. Biology Letters, 7(2), 168-172.

Chomsky, N. (2013). Demokrasi ve Eğitim. İstanbul: bgst Yayınları.

ComScore. (2011). Releases Overview of European Internet Usage in September 20 6 Kasım, 2013 tarihinde http://www.comscore.com/Insights/ Press_Releases/2011/11/comScore_Releases_Overview_of_European_Internet_ Usage_in_September_2011 adresinden alındı.

Connor, U. (1990). Linguistic/rhetorical measures for international persuasive student writing. Research in the Teaching of English, 67-87.

Cooley, M. E. (1993). The Inventive Writer: Using Critical Thinking to Persuade. DC Heath.

Coşkun, E., & Tiryaki, E. (2011). Tartışmacı metin yapısı ve öğretimi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 63.

Crammond, J. G. (1998). The uses and complexity of argument structures in expert and student persuasive writing. Written Communication,15(2), 230-268.

Crismore, A., Markkanen, R., & Steffensen, M. S. (1993). Metadiscourse in persuasive writing a study of texts written by American and Finnish university students. Written Communication, 10(1), 39-71.

Crowhurst, M. (1990). Teaching and learning the writing of persuasive/argumentative discourse. Canadian Journal of Education/Revue canadienne de l'éducation, 348-35

Daniels, J. (2009). Cloaked websites: propaganda, cyber-racism and epistemology in the digital era. New Media & Society, 11(5), 659-683.

Deniz, K. (2007). İlköğretim ikinci kademede konuşma ve dinleme yoluyla öğrencileri ikna üzerine bir araştırma.Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Ferris, D. R. (1994). Rhetorical strategies in student persuasive writing: Differences between native and non-native English speakers. Research in the Teaching of English, 45-65.

How are we persuaded? Persuasive text and structure 101 Guth, D. W. (2008). Black, white, and shades of gray: The sixty-year debate over propaganda versus public diplomacy. Journal of Promotion Management, 14(3/4), 309-325

Günay, D. (2007). Metin Bilgisi. İstanbul: Multilingual.

Jols, T. & Thoman, E. (2008). 21. Yüzyıl Okuryazarlığı. Medya Okuryazarlığına Genel Bir Bakış ve Sınıf İçi Etkinlikler. Ekinoks Yayınevi.

Kaplan M. (2012). Kültür ve Dil. İstanbul: Dergah Yayınları

Karadağ, Ö. (2003). Türkçe öğretiminde anlatım tarzları. Türklük Bilimi Araştırmaları,13, 79-92.

Karatay, H. (2011). Okuma Eğitimi Kuram ve Uygulama. Ankara: Berikan Yayınevi.

Knudson, R. E. (1991). Effects of instructional strategies, grade, and sex on students' persuasive writing. The Journal of Experimental Educational, 141-152.

Kurudayıoğlu, M., & Tüzel, S. (2010). 21. yüzyıl okuryazarlık türleri, değişen metin algısı ve Türkçe eğitimi. Türklük Bilimi Araştırmaları, (28), 283.

Kurudayıoğlu M. & Yılmaz E. (2013, Eylül). İkna edici yazma açısından türkçe öğretmeni adaylarının oluşturdukları metinlerin incelenmesi. VIII. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı, Bilkent Üniversitesi ve Tiran Üniversitesi, 25–28 Eylül 2013, Tiran, Arnavutluk.

MEB (2005). İlköğretim Türkçe Dersi (1-5. Sınıflar) Öğretim Programı ve Klavuzu. Ankara:Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.

Nippold, M. A., Ward-Lonergan, J. M., & Fanning, J. L. (2005). Persuasive writing in children, adolescents, and adults: A study of syntactic, semantic, and pragmatic development. Language, Speech, and Hearing Services in Schools, 36(2), 125.

Okur, A., Göçen, G. & Süğümlü, Ü. (2013). İkna edici yazma ve karşılaştırmalı bir araştırma (Avustralya ana dili öğretimi ders materyalleri ve Türkiye örneği). Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(21), 167-197. O'Neill, S. (2012). Teaching and assessment of persuasive writing: Juggling the language features and grasping the metalanguage. International Journal of Pedagogies and Learning, 7(1), 84-98.

Pratkanis A. & Aronson E. (2008). Propaganda Çağı; İknanın Gündelik Kullanımı ve Suistimali. İstanbul: Paradigma Yayınları.

RTÜK. (2007). Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması. Ankara: RTÜK.

Tarhan, N. (2012). Psikolojik Savaş. YER: Timaş Yayınları.

Tompkins, G. E. (1998). Language Arts 4. Edition Content and Teaching Strategies. New Jersey: Prentice-Hall Inc.

Tuna, Y. (2012). İletişim. İletişim Kavramı ve İletişim Süreci. Ankara: Pegem Akademi

TÜİK. (2010). Kültür İstatistikleri / Cultural Statistics 2009. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.

TÜİK. (2013). 06-15 Yaş Grubu Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanımı ve Medya. 6 Kasım, 2013 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri do?id=15866 adresinden alındı.

TYB (Türkiye Yayıncılar Birliği). (2012). 2012 Türkiye Kitap Pazarı Raporu. Kasım 5, 2013 tarihinde http://www.turkyaybir.org.tr/komisyonlar/2012-turkiye-kitappazari-raporu/475 adresinden alındı.

Vural, İ. (2012). Medya ve İletişim. İletişim Süreci. Anadolu Üniversitesi Web-Ofset.

Wark, W. K. (1987). Coming in from the cold: British propaganda and red army defectors, 1945–1952. The International History Review, 9(1), 48-72.

Yong, E. (2010, Kasım). Eight-Year-old children pubish bee study ın royal society journal. Discover Magazine. http://blogs.discovermagazine.com/notrocket science/12/21/eight-year-old-children-publish-bee-study-in-royal-societyjournal/#.Up7sq-LvnZM sitesinden alındı.

Yurdakul, S. (2013). Filmlerden ve Yaşamdan Örnekleriyle Etkileme-İkna ve Müzakere Teknikleri. İstanbul: Sokak Kitapları Yayınları.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.