The effect of creativity drama on 4-5 aged of children’s developmental qualities / Yaratıcı dramanın 4-5 yaş çocuklarının gelişim özellikleri üzerindeki etkisi

Erkan YAMAN, Miray ÖZÖZEN DANACI, Nuray ERAN
2.701 823

Öz


Yaşamın ilk yıllarında çocuğun bütünsel olarak gelişimi çok çeşitli faktörler tarafından etkilenen bir yapıya sahiptir. Bireyin ileriki yaşantısı boyunca başarılarına temel oluşturacak gelişimsel dönüm noktaları olan kişisel, sosyal, dil, ince motor, kaba motor alanları hedef alacak biçimde düzenlenmiş yaratıcı drama ve buna bağlı etkinliklerin, çocukların bu alanlarda desteklenmesi yönünde hedefe ulaşmada ne derecede etkili olduğu bu araştırmanın problemini oluşturmaktadır.

Bu araştırmada anaokullarında eğitim gören 4-5 yaş çocuklarının kişisel/sosyal- dil - ince motor - kaba motor gelişimlerinde yaratıcı drama temelli hazırlanan etkinlik programının etkililiğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, drama tekniklerinden faydalanarak 5 hafta süren drama eğitiminin, 4-5 yaş çocukların kişisel/sosyal- dil - ince motor - kaba motor gelişimleri üzerindeki etkililiğini saptamak amacıyla yarı deneysel (tek grupta öntest-sontest düzeni) olarak yapılmıştır. Deney grubuna, araştırmacılar tarafından oluşturulan 5 hafta/30 dk süren eğitimde yaratıcı dramaya dayalı etkinlik programları boyunca Denver II Gelişimsel Tarama Testi ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2013-2014 eğitim-öğretim yılında, Düzce ilinde yer alan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okul öncesi eğitim kurumlarındaki toplam 15 sınıfta eğitime devam eden çocuklar arasından tesadüfi olarak seçilen 4-5 yaş grubu 300 çocuk oluşturmaktadır. 5 hafta/30 dk. eğitim programı içinde doğaçlama, rol oynama, oyunlar, ritüel, pandomim, özel mülkiyet, anılar, dramatizasyon gibi drama tekniklerinden faydalanılmıştır. Veri toplama aracı olarak ise ‘Denver II Gelişimsel Tarama Testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde, denence ile ilgili olarak deney grubunun ön test ile son test puanları ortalaması arasında belirli oranda fark tespit edilmiştir. Deneklerin DGTT ön test puanları ortalaması genel %148,7 iken, DGTT son test puanları ortalaması %167,6 olmuştur.

 Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, çocukların 4 temel gelişim bileşenleri olan kişisel/sosyal, dil, ince motor, kaba motor gelişimlerinin yükseltilebileceği yöntemlerden birinin de drama eğitimi olduğu söylenebilir. Çocukların aldıkları drama eğitim programı sonrası gelişim boyutlarında belli bir artış olduğu gözlemlenmiştir. Araştırma sonucunda çocukların en yüksek seviyede gelişim gösterdikleri boyutun dil gelişimi olduğu görülmektedir. Çocukların gelişimlerinin desteklenmesi için daha betimsel ve kapsamlı yaratıcı drama etkinliklerinin yapılması ve drama teknikleri ile çocukların farklı gelişim alanları arasındaki ilişkilerin de test edilmesi önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Yaratıcı drama, çocuk, gelişim, dil, kişisel/sosyal, ince motor, kaba motor.


Anahtar kelimeler


Yaratıcı drama, çocuk, gelişim, dil, kişisel/sosyal, ince motor, kaba motor

Tam metin:

PDF


Referanslar


becerilerine drama eğitiminin etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Can Yaşar, M.,Aral, N. (2011). Türkiye’de okul öncesinde drama alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(22), 70-90.

Ceylan, Ş. veÖmeroğlu, E. (2012). Yaratıcı drama eğitimi alan ve almayan 60-72 aylar arasındaki çocukların sosyal-duygusal davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 63-80.

Çağlar, D. (1981). Uyumsuz Çocuklar ve Eğitimleri. A.Ü. Eğitim Fakültesi Yayınları,(45), 22. Ankara.

Çetingöz, D. (2012). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik özyeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H.U. Journal of Education), 42(1), 131-142.

Toksoy, C.A. (2010). Yarışma niteliği taşıyan geleneksel çocuk oyunları, Çevirimiçi Tematik Türkoloji Dergisi,2(1), 205-220.

Demirel, Ö. (2007). Yabancı dil öğretimi: dil pasaportu, dil biyografisi, dil dosyası, Ankara: Pegem, 70-72.

Furman, L. (2000). In support of drama in early childhood education, again,Early Childhood Education Journal, 27(3), 173-178.

Gıyasettin, A. (2013). Eğitimde ve öğretimde alternatif yöntem: Yaratıcı drama, Adıyaman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(6), 35 – 54.

Gönen, M. & Dalkılıç, N.U. (1998). Çocuk eğitiminde drama: Yöntem ve uygulamalar, İstanbul: Eplison.

Gündoğdu, R., Izgar, H. (2014). Yaratıcı drama temelli çatışma çözme programının ergenlerin çatışma çözme becerisine etkisi,Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 81-100.

Hartmann, W., Riess, A. & Neugebauer, R. (1988). Spiel und elemantares Lernen, Didaktik und Methodik des Spiels in der Grundschule, Bundes-Verlag, Wien.

Hendy, L. & Toon, L. (2001). Supporting drama and imaginative play in the early years.Buchkingham, Philadelphia: Open University Press.

Kamaraj, I. (2004). Sosyal becerileri derecelendirme ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve beş yaş çocuklarının atılganlık sosyal becerisini kazanmalarında eğitici drama programının etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Kaptan, S. (1977). Bilimsel araştırma teknikleri. Ankara: Tekışık Matbaası.

Kara, Y.,Çam, F. (2007). Yaratıcı drama yönteminin bazı sosyal becerilerin kazandırılmasına etkisi,Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 145-155.

Kavcar, C. (1985). Örgün eğitimde dramatizasyon. Eğitim ve Bilim, 56, 32-41.

Leung, C. (2010). An experimental study of eduplay and social competence among preschool students in Hong Kong, Early Child Development and Care, 1-14.

Maden, S. (2010). Türkçe öğretmenlerinin drama yöntemini kullanmaya yönelik öz yeterlikleri, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 259-274.

O’Neill, C., Lambert, A. (1995). Drama structures: A practical handbook for teachers. Hutchinson, London.

Ömeroğlu, E. (1990). Anaokuluna giden 5-6 yaşındaki çocukların sözel yaratıcılıklarının gelişiminde Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri yaratıcı Enstitüsü, Ankara. drama eğitiminin etkisi.

Önder, A. (2003). Okul öncesi çocukları için yaratıcı drama uygulamaları. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları, 15-28.

Poyraz, H.,Dere, H. (2003). Okul öncesi eğitimin ilke ve yöntemleri, Ankara: Anı Yayıncılık.

Sağlam, T. (2004). Dramatik eğitim: Amaç mı? Araç mı? Tiyatro Araştırmaları Dergisi, 17, 4-22.

San, İ. (1989). Eğitimde yaratıcı drama, III. eğitimde dramatizasyon semineri Notları, Ankara.

San, İ. (1991). Yaratıcı dramanın eğitsel boyutları. 1.İzmir Eğitim Kongresi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi.

Şehnaz, C., Ömeroğlu, E. (2010). Yaratıcı drama eğitimi alan ve almayan 60-72 aylar arasındaki çocukların sosyal-duygusal davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi,Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 63-80.

Ulaş,H., Tedik, G., Sevim,O.,(2014). İlkokul 4. sınıfta uygulanan yaratıcı drama etkinliklerinin öğrencilerin yaratıcılık düzeylerine etkisi,A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi,331-350.

Uysal, F. N. (1996). Anaokuluna giden 5-6 yaş grubu çocuklarda yaratıcı drama çalışmalarının sosyal gelişim alanına olan etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Warren, K. (1993). Empowering children through drama. Early Child Development and Care,90(1), 83-97.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.