5th grade students’ attitudes toward social studies during the 4+4+4 educational system / 4+4+4 Kesintili zorunlu eğitim sisteminde 5. sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersine yönelik tutumları

Emin KILINÇ, İlker DERE
1.665 451

Öz


Zorunlu eğitim 19.yüzyıldan itibaren Türk eğitim sisteminde içerisinde olmuş ve günümüze gelinceye dek çeşitli değişikliklerle varlığını korumuştur. Ülkemizde zorunlu eğitim ile ilgili son düzenleme 2012-2013 eğitim-öğretim yılında yapılmış olup “4+4+4 eğitim sistemi” olarak adlandırılmaktadır. Bu sistem sonucunda 5. sınıflar ortaokul bünyesine alınmış ve branş derslerini branş öğretmenlerinden almaya başlamışlardır. Bu çalışmada 5.sınıf öğrencilerinin 4+4+4 düzenlemesi sonrasında sosyal bilgiler dersine yönelik tutumları incelenecektir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmış olup veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen anket aracılığıyla toplanmıştır. Katılımcılar rastlantısal kümeleme yöntemi kullanılarak seçilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz ve bağımsız örneklemler için t testi yardımıyla çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda 5.sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersine yönelik tutumlarının olumu olduğu, bu tutumlarının okulların bulunduğu yerleşim yerine göre farklılık gösterdiği ortaya çıkmıştır.

 


Anahtar kelimeler


Sosyal Bilgiler, 4+4+4 eğitim sistemi, tutum

Tam metin:

PDF


Referanslar


Akpınar, B., Dönder, A., Yıldırım, B. & Karahan, O. (2012). Eğitimde 4+4+4 sisteminin (modelinin) karşıt program bağlamında değerlendirilmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 36, 25-39.

Akyüz, Y. (1997). Türk eğitim tarihi. İstanbul: İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları.

Baş, K. (2004). Türkiye'de zorunlu eğitim süresinin arttırılmasının sağlayacağı kazançlar. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 59(3), 21-42.

Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, (12.Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Cerit, Y., Akgün, N., Yıldız, K., & Soysal, M. R. (2014). Yeni eğitim sisteminin (4+4+4) uygulanmasında yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri (Bolu il örneği). Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 59-79.

Cohen, J. (1992). A power primer. Psychological Bulletin, 112, 155-159.

Coşkun, N. (2011). İlköğretim 4. ve 5. Sınıflarda sosyal beceri düzeyi ile sosyal bilgiler dersine yönelik tutumların çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Demir, S. B., Doğan, D., & Pınar, M. A. (2013). 4+4+4 yeni eğitim sisteminin yansımaları: Beşinci sınıflardaki eğitim-öğretim sürecinin branş öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Turkish Studies, 8(9), 1081-1098.

Dewey, J. (1938). Experience and education. New York: First Touchstone Edition.

Doğan, S., Demir, S. B., & Pınar, M. A. (2014). 4+4+4 kesintili zorunlu eğitim sisteminin sınıf öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 13(2), 503-517.

Erçelebi, H. (2000). Sekiz yıllık zorunlu eğitimin içinin doldurulması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 91-97.

Gay, L. R., Mills, G. E. & Airasian, P. (2006). Educational research: Competencies for analysis and application (8th. ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Gültekin, M. (1998). Türkiye ve Avrupa Birliğe’ne üye bazı ülkelerde zorunlu eğitim. Anadolu Üniversitesi Yay. No.1016, Açıköğretim Fakültesi Yay. No. 559.

Güven, İ. (2012). Eğitimde 4+ 4+ 4 ve Fatih Projesi yasa tasarısı:Reform mu? İlköğretim Online, 11(3), 556-577.

İlköğretim ve Eğitim Kanunu.(1997). T. C. Resmi Gazete, 23084, 18 Ağustos 1997.

Karadeniz, C. B. (2013). Öğretmenlerin 4+ 4+ 4 zorunlu eğitim sistemine ilişkin görüşleri. Eğitim Bilim Toplum, 10(40), 34-53.

Karakuş, F. (2006). Sosyal bilgiler öğretiminde yapıcı öğrenme ve otantik değerlendirme yaklaşımlarının öğrencilerin akademik başarı, kalıcılık ve sosyal bilgiler dersine yönelik tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel.

Kazamias, A.M. (1966). Education and the quest for modernity in Turkey. London: George Allen & Unwin Ltd.

Koçer, H. A. (1987). Türkiye’de modern eğitimin doğuşu 1773–1923. Ankara: Uzman Yayınları.

Memişoğlu, S. P. & İsmetoğlu, M. (2013). Zorunlu eğitimde 4+4+4 eğitim uygulamasına ilişkin okul yöneticilerinin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2),14-25.

Oğur, M. (2009). Altıncı ve yedinci sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersine yönelik tutumlarının incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.

Örs, Ç., Erdoğan, H., & Kipici, K. (2013). Eğitim yöneticileri bakış açısıyla 12 yıllık kesintili zorunlu eğitim sistemi: Iğdır örneği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4, 131-154.

Sakaoğlu, N. (1991). Osmanlı eğitim tarihi. İstanbul: İletişim Yayınları.

Üstün, A., Duran, A., Altınsoy, H. B., & Saral, D. G. (2014). Okul yöneticileri ve öğretmenlerin 4+4+4 eğitim sistemine yönelik tutumlarının incelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 251-262.

Yılmaz, K., & Şeker, M. (2011). İlköğretim öğrencilerinin sosyal bilgilere karşı tutumlarının incelenmesi. İstanbul Aydın Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(3), 34-50.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.